Ding 17: GoogleMaps en Streetview

Na een voorjaarspauze weer aan de slag.
Een 'plaatje' van GoogleMaps van Hasselt:

Grotere kaart weergeven

Er is geen Streetview van mijn huis, maar je kunt wel inzoomen en de langste tuin met trampoline vinden: zoekplaatje. Hier kon ik geen plaatje van in de weblog maken; verkeerde formaat en niet aan te passen, voor zover ik het begrijp.
Wel zijn er in de buurt prachtige plaatjes te vinden: de Molen en de Stenen dijk waar ik altijd met de hond (oftewel het hondje) langs loop. Onderaan de dijk, door het gras en langs de wuivende bloemen, grassen en het riet.
Nu pas ontdekt dat je die plaatjes kan vinden door het oranje poppetje te slepen naar een blauw punt. En dat langs de blauwe lijnen de Streetviewauto is geweest.
N.B. Je moet dan vanaf de weblog de GoogleMaps wel in een grotere afbeelding zetten; dan openbaart het oranje poppetje zich.
Ook een mooie toevoeging vind ik dat je foto's en video's kan bekijken, erg leuk voor vakantiebestemmingen en om te 'buurten' bij anderen.

Onder de bezielende leiding van mijn coach is het gelukt om hier ook een video vanaf GoogleMaps te presenteren; een filmpje van het brommerracen op koninginnedag; waarschijnlijk over een paar jaar geschiedenis, omdat het te gevaarlijk is..

Nu ben ik toch behoorlijk thuis in Google Maps, Earth en Streetview.

Podcasts en Youtube

De afgelopen weken heb ik geluisterd naar podcasts van radioprogramma's via de computer. Dat is best leuk. Wat ik mezelf er in de toekomst mee zie doen is luisteren naar podcasts als ik op de fiets naar Windesheim ga. Daarnaast gun ik me er geen tijd voor, weet ik. Er bestaan namelijk ook veel mooie boeken, tv-programma's zoals speelfilms, detectives, documentaires, familieprogramma's om met het gezin te bekijken. En daarnaast nog contact onderhouden met mijn familie en vrienden via bezoek, telefoon, de mail, sms. en dan is daar ook nog een huishouding te voeren en een tuin te onderhouden, het verlangen een dagje uit te gaan. Moet ik nog langer doorgaan? Kortom, het aanbod aan vertier en informatie is mij te groot. Daar heb ik geen last van doorgaans; je kan immers alles langs je heen laten gaan, maar door deze cursus word ik er met de neus op gedrukt.

Om te laten zien dat ik ook daadwerkelijk heb gezocht en gevonden, komt hier een link naar een podcast van het Zondagochtendconcert

Ik vind het geweldig dat er zoveel mogelijkheden zijn voor contact met andere mensen via mail, sms, facebook, hyves, twitter en andere social media. En dat informatie zo letterlijk onder handbereik ligt. Wat een rijkdom en wat een plezier levert dat op. De social media vind ik ook na er wat mee gespeeld te hebben, franje van het leven. Daar is niks mis mee natuurlijk. Alleen is er in deze tijd wel een heleboel franje, meer dan ik aankan. En Prediker flitst ook steeds door mijn hoofd met: het is als het najagen van wind. Oftewel, het leidt tot niets. Ondertussen ben ik toch iets losgekomen van het calvinisme en denk ik dat als je nou veel plezier hebt in het najagen van wind, dat dat een prima doel kan zijn. Goed, ik dwaal wat af.

Youtube was me al langer bekend, je moet wel behoorlijk van de maatschappij afgesloten zijn, wil je niet bekend zijn met dit fantastische fenomeen. Je kunt er werkelijk alles op vinden immers.

Toepassingen voor het Mediacentrum: Als je via RSS een interessante podcast of youtubefilmpje (instructie, informatie, vermaak..) hebt gevonden, kun je een link maken op de website van het Mediacentrum. Het is me nog niet opgevallen dat dit gebeurt is trouwens.
Ik heb wel gezien dat het Mediacentrum twittert en dat vond ik ook leuk om te lezen; dat je bij ons 's avonds nog heel lekker rustig kan studeren bijv.

Ding 12 en 13: nog es twitteren en Google Docs

Twitter
Vanavond ben ik nog es aan het twitteren geslagen en dat is best plezierig om te doen. Als ik een mobiele telefoon met internetverbinding koop, dan lijkt twitteren me vooral gezellig om contact te houden met bekenden. Een vorm van 'express myself'. Behoorlijk egocentrisch, moet ik toegeven, maar ik heb vermoedens dat dat voor meer mensen de drijfveer is om hun 'happenings' te delen.
Ook hiervoor geldt weer: ben je interessant genoeg om je bezigheden te delen of kun je ze interessant genoeg beschrijven?
Blijft toch voor mij de hamvraag: waar halen de bloggers en twitteraars in godsnaam de tijd vandaan om voortdurend te schrijven? Natuurlijk, een twitter van 140 tekens is gauw geschreven, maar hoe vindt de rest van je huisgenoten het dat je meer contact lijkt te hebben met je volgers dan met hen? Of zijn het hele flitsende personen? ......Natuurlijk, wist ik al.

Voor het Mediacentrum kan ik me voorstellen dat je via Twitter korte mededelingen of tips geeft, om je klanten snel en gemakkelijk te bereiken. Zoals de vakantietijden, een nieuwe databank of nieuwe service of vragen om een mening over een service die het MC verleent.


Google Docs
Ik ben nog even bezig geweest met Google Docs: ik heb een document aangemaakt met als titel: Studeren met verve. Ik heb dit document gedeeld met mijn drie kinderen, via MSN. Hierin heb ik kort beschreven hoe ik deze webcursus doe en heb hen gevraagd hoe zij studeren. Ben benieuwd naar de reacties. En nu op naar The American; zie mijn Twitter.

Twitter

Vandaag heb ik mij gestort in het luchtruim van Twitter. En ja, ik heb getwitterd; op mijn weblog is zelfs een link naar mijn twitteraccount. Ik heb al aardig wat collega's ontdekt, waarvan een paar heel actief zijn. Ook een hele filosofische, leuk om te ontdekken allemaal. En de tijd vliegt. Twitter heeft nog een heleboel geheimen voor me, die ik nog wil ontdekken. Maar mobiel twitteren lijkt me nog het leukste eigenlijk; als je ergens iets leuks meemaakt of bijzonders ziet en dat even laten weten aan je vrienden.
Dat brengt me op het idee om een leuk en vooral verrassend hotel in Amsterdam aan te bevelen, waar ik laatst rond mocht struinen, met sleutels van 3 kamers op zak, geweldig. Het is het Lloydhotel, een voormalig migrantenhotel uit het begin van de vorige eeuw. Op de website ziet het er gelikter uit dan het in werkelijkheid is; echt iets voor cultuurliefhebbers.

Wiki's en meer

Deze keer ben ik lang bezig geweest met neuzen in alle informatie en doordat ik verrassende weblogs van collega's tegenkwam, vloog de tijd voorbij. Het lijkt wel krantlezen.
Ik kwam een mooi plaatje uit Groningen tegen, met de tekst: Welcome2Grunn . Jeugdsentiment vermoed ik. Als je met de muis klikt op het gekleurde woord, word je meteen naar de website met dat mooie plaatje toegebracht. Speciaal voor mijn Grunneger lezers.

Ook kwam ik twee lekkere visrecepten van Casa Elena tegen die ik opgeslagen heb, om gauw es uit te proberen. Niet dat het iets met mijn onderwerpen te maken heeft, meer met mijn buik.
Die onderwerpen willen niet zo lukken op de wiki's waar ik gezocht heb. Op de zandbakwiki van 23 dingen heb ik een lekker hangoptoetje-taartje gezet. Alleen vind je hem daar als yoghurttaarttoetje, omdat het me niet lukte de titel later nog te editen. Terwijl dit toch het hele idee is van de wiki: lezen, editen en opslaan en dan kan de volgende er eventueel mee aan de slag. Duidelijk filmpje was dat. Mijn coach nog maar es raadplegen.
Ik vind deze soort wiki wel het overzichtelijkst van degene die ik bekeken heb: Wetpaint heb ik ook nog bekeken.

Nog even een hyperlink uitproberen naar Biodanza in Nederland.Biodanza betekent letterlijk Dans van het Leven. En de dans vind ik ook een mooi beeld van het leven; je danst alleen of met één of meer anderen. En je komt warempel dezelfde dingen tegen als in je ontmoetingen met mensen in het dagelijks leven.
Dit doe ik nu een paar jaar en het heeft me al veel dans- en speelplezier opgeleverd. Dansen is mijn oplader zoals dat voor anderen muziek maken of schilderen is. Het geeft me energie en na een avondje dansen kan ik me weer jaren jonger voelen.

Delicious, is it really?

Ik heb rondgeneusd in Delicious en het account van 23 dingen, maar ik vind het toch behoorlijk onoverzichtelijk. Het kunnen kiezen van een taal had het al een stuk doorzichtiger gemaakt, zoals Marjolein schrijft. De interface vind ik niet prettig en ik krijg er geen grip op.
Het principe dat je je favorieten vanaf elke computer kan bereiken, omdat ze online bewaard worden, spreekt me aan. Het kunnen delen van favorieten met andere mensen met dezelfde liefhebberijen of hetzelfde werkterrein lijkt me ook wel handig. M.a.w. de principes zijn goed, maar de uitvoering vind ik niet aansprekend.

Het toekennen van tags pas ik sinds kort heel toevallig toe op Sharenet, aan mijn eigen documenten en aan de documenten op de teamsite die ik beheer. Ik zie hoe snel je bij het juiste document kan komen, als je filtert door middel van de tags. Je hoeft dan niet een heel aantal mappen door te klikken. Het moet nog wel wennen en de mappen zijn nog steeds heel aantrekkelijk, maar ik gá mee met de vernieuwingen! Heeft een mens veel keus eigenlijk? Volgens Dick Swaab nauwelijks, dat boek ga ik lezen: Wij zijn ons brein.

Bezinning

Een moment van bezinning: wat ik vooral leuk vind aan deze cursus is deze stukjes schrijven en het feit dat ik nu foto's, filmpjes en links kan downloaden. Buiten deze weblogomgeving kan het via een hyperlink, heb ik nu begrepen. Had ik wel es van gehoord, maar je pikt alleen op wat je kent, zo blijkt maar weer. Vandaar deze cursus natuurlijk, om de blik op de digitale wereld te verbreden. Dat is wel wat gelukt; ik zou al deze dingen nooit uit mezelf onderzoeken, maar vind het leuker dan ik van tevoren had gedacht.
Wat betreft een weblog zie ik niet bijster veel mogelijkheden voor het Mediacentrum: een website is heel zinvol, wordt ook veel gebruikt. Maar voor het snel vinden van informatie ga je niet naar een blog van het Mediacentrum. Interne weblogs werken niet, zo vertelt ons de realiteit; ik las net bij een collega over een weblog van de catalogusafdeling. Oh ja, die hebben we ook gehad. Dat zegt genoeg. De informatie gaat mondeling, tijdens het werk, sneller. Dit is alleen vanuit mijn oogpunt, ik weet dat collega's weblogs schrijven die wel degelijk gevolgd worden; blijkbaar hebben ze voldoende (nieuwe ontwikkelingen op het mediagebied) te vertellen. Hier scheidt het kaf zich vanzelf van het koren, dat spreekt me wel aan.
Nog even wat betreft Mediacentrumwebsite: de gebruikers van de website zouden bijv. hun mening kunnen geven over de boeken die ze hebben geleend en gelezen. Via een gebruikersonderzoek kun je dan nagaan of dit gebruikt wordt en gewaardeerd wordt.
Een persoonlijke weblog is bijv. een handige vorm voor een reisverslag om de thuisblijvers op de hoogte te houden, of voor iemand die in een bijzondere situatie zit en zo anderen op de hoogte houdt, bijv. ernstige ziekte of een meedoet aan een interessant project. De blogs van journalisten in het buitenland of van mensen die iets bijzonders te vertellen hebben, zoals schrijvers, wetenschappers, politici, cabaretiers kunnen ook interessant zijn.

RSS is een handige manier om veel informatie te verzamelen zonder dat het je veel tijd kost. Wel moet je even moeite doen om de juiste sites te vinden, die ook deze toepassing hebben. Het Mediacentrum kan dit gebruiken om nieuwe aanwinsten onder de aandacht te brengen, het liefst onderwerpsgericht.

Foto's bewerken

Online plaatjes bewerken. Eerst de digitale camera gepakt om de grondstof te verzamelen. Om bij mijn onderwerpen te blijven heb ik wat plaatjes in huis geschoten van een achtergebleven kersttafereel en nog zo wat. Imagenerator en FD's Flickr Toys uitgeprobeerd, maar de bestanden van mijn foto's waren steeds te groot. Degene die erg gemakkelijk waren, vind ik zijn Picnik en Fotoaanpassen. Het fotobewerkingsprogramma van Windows schijnt hetzelfde te kunnen trouwens.
Hier zijn de resultaten:

Het origineel verschilt weinig: alleen bijgesneden:

En nog een plaatje van Shiva en de boeddha's die ik heb; bewerkt in oosterse kleuren

En hier is het origineel