Delicious, is it really?

Ik heb rondgeneusd in Delicious en het account van 23 dingen, maar ik vind het toch behoorlijk onoverzichtelijk. Het kunnen kiezen van een taal had het al een stuk doorzichtiger gemaakt, zoals Marjolein schrijft. De interface vind ik niet prettig en ik krijg er geen grip op.
Het principe dat je je favorieten vanaf elke computer kan bereiken, omdat ze online bewaard worden, spreekt me aan. Het kunnen delen van favorieten met andere mensen met dezelfde liefhebberijen of hetzelfde werkterrein lijkt me ook wel handig. M.a.w. de principes zijn goed, maar de uitvoering vind ik niet aansprekend.

Het toekennen van tags pas ik sinds kort heel toevallig toe op Sharenet, aan mijn eigen documenten en aan de documenten op de teamsite die ik beheer. Ik zie hoe snel je bij het juiste document kan komen, als je filtert door middel van de tags. Je hoeft dan niet een heel aantal mappen door te klikken. Het moet nog wel wennen en de mappen zijn nog steeds heel aantrekkelijk, maar ik gá mee met de vernieuwingen! Heeft een mens veel keus eigenlijk? Volgens Dick Swaab nauwelijks, dat boek ga ik lezen: Wij zijn ons brein.

Bezinning

Een moment van bezinning: wat ik vooral leuk vind aan deze cursus is deze stukjes schrijven en het feit dat ik nu foto's, filmpjes en links kan downloaden. Buiten deze weblogomgeving kan het via een hyperlink, heb ik nu begrepen. Had ik wel es van gehoord, maar je pikt alleen op wat je kent, zo blijkt maar weer. Vandaar deze cursus natuurlijk, om de blik op de digitale wereld te verbreden. Dat is wel wat gelukt; ik zou al deze dingen nooit uit mezelf onderzoeken, maar vind het leuker dan ik van tevoren had gedacht.
Wat betreft een weblog zie ik niet bijster veel mogelijkheden voor het Mediacentrum: een website is heel zinvol, wordt ook veel gebruikt. Maar voor het snel vinden van informatie ga je niet naar een blog van het Mediacentrum. Interne weblogs werken niet, zo vertelt ons de realiteit; ik las net bij een collega over een weblog van de catalogusafdeling. Oh ja, die hebben we ook gehad. Dat zegt genoeg. De informatie gaat mondeling, tijdens het werk, sneller. Dit is alleen vanuit mijn oogpunt, ik weet dat collega's weblogs schrijven die wel degelijk gevolgd worden; blijkbaar hebben ze voldoende (nieuwe ontwikkelingen op het mediagebied) te vertellen. Hier scheidt het kaf zich vanzelf van het koren, dat spreekt me wel aan.
Nog even wat betreft Mediacentrumwebsite: de gebruikers van de website zouden bijv. hun mening kunnen geven over de boeken die ze hebben geleend en gelezen. Via een gebruikersonderzoek kun je dan nagaan of dit gebruikt wordt en gewaardeerd wordt.
Een persoonlijke weblog is bijv. een handige vorm voor een reisverslag om de thuisblijvers op de hoogte te houden, of voor iemand die in een bijzondere situatie zit en zo anderen op de hoogte houdt, bijv. ernstige ziekte of een meedoet aan een interessant project. De blogs van journalisten in het buitenland of van mensen die iets bijzonders te vertellen hebben, zoals schrijvers, wetenschappers, politici, cabaretiers kunnen ook interessant zijn.

RSS is een handige manier om veel informatie te verzamelen zonder dat het je veel tijd kost. Wel moet je even moeite doen om de juiste sites te vinden, die ook deze toepassing hebben. Het Mediacentrum kan dit gebruiken om nieuwe aanwinsten onder de aandacht te brengen, het liefst onderwerpsgericht.

Foto's bewerken

Online plaatjes bewerken. Eerst de digitale camera gepakt om de grondstof te verzamelen. Om bij mijn onderwerpen te blijven heb ik wat plaatjes in huis geschoten van een achtergebleven kersttafereel en nog zo wat. Imagenerator en FD's Flickr Toys uitgeprobeerd, maar de bestanden van mijn foto's waren steeds te groot. Degene die erg gemakkelijk waren, vind ik zijn Picnik en Fotoaanpassen. Het fotobewerkingsprogramma van Windows schijnt hetzelfde te kunnen trouwens.
Hier zijn de resultaten:

Het origineel verschilt weinig: alleen bijgesneden:

En nog een plaatje van Shiva en de boeddha's die ik heb; bewerkt in oosterse kleuren

En hier is het origineel